Strona główna » Uncategorized » Czy „kurwa” to „krowa”? oraz o Wielgiej Matce i jej krowie.

Czy „kurwa” to „krowa”? oraz o Wielgiej Matce i jej krowie.

Uważa się powszechnie, iże słowo najpospolitsze w polszczyźnie dniesiejszej, „kurwa”, bierze się od łacińskiego słowa „curva”. Stąd powiedzenie „łacina podwórkowa”. Jednak ostatnie badania językowe wywodzą je od rodzimej „kury”. A gdyby pisownia była „fonetyczna” a poprawném zapisem „kórwa”? Nie ulega wątpliwości, iże słowo „krowa” jest wynikiem przestawki a to dlatego, iże Ruś nie poradziła sobie z nią gładko, przyswojając dźwięk „o” w obu miestcach, „korowa”. W języku litewskiém do tej pory krowa zwie się bez przestawki „karvė”. Czy możliwe jest, że „kórwa” poszła swoją drogą oddzielając się od polskiej „krowy” gdzie nastąpiła przestawka i zanik iloczasu z przegłosem? Znamy przecież wyjątki od zasad zmian w języku polskiém. W takiém razie „kórwa” mogło ostać się jako przezwisko rozwiązłości. Czy nie doprowadza się byka do krowy/kórwy, która nie ma przy tém nic do gadania a jedenié stoi i muczy?
Wyjaśniając mieno krowy ujawniają się powiązania z „neolityczną” boginią Urwa Mati, Wielgą Matką, od której miena próbuje się wywieść powiedzenie „kurwa mać”. Otóż na zachodzie krowa zwie się „ko, ka, cow, kuh” czyli pierwszy człon naszego „kurwa/kórwa/krowa”. To samo odnajdujemy na drugiém kraju zasięgu języka naszego. W gudżarackiém krowa zwie się „gāya”, w pendżabskiém „ga’ū”. W obu przypadkach „g” jest tożsame z „k”. Natomiest w tamilskiém krowa to „kau” oraz „āvu”. Łącząc te dwie słowie otrzymujemy „kāvu”. Prawie jak „kórwa”, iże głoska długa posiada barwę inną a wewnątrz mamy „r”. Z kolei w tamilskiém krowa to „māṭu” czyli, jakby nie patrzeć, „mati/matka”. Otóż w Indiech, pierwotnie tylko krowy dające mleko uważano za nietykalne bo przydatne. Z czasem, uważanie krowy za opiekunkę domostwa, która daje nie oczekując nic w zamian, doprowadziło do postrzegania jej jako troskliwej matki karmiącej swoiém mlekiem ludzkość. Prawdopodobnie zwierzęciem Urwa Mati, czy też jej uosobieniem, mogła być krowa. Stąd „māṭu” w tamilskiém oraz imię bogini „Urwa”. Oczywiście „urwa” oznacza „odwieczna, prastara”, ale ścieżki łączenia słów i ich znaczeń mogły biec różnie przed wiekami a z nieokiełznaną wyobraźnią dziadów obcujemy do dnies posługując się językiém naszém. Czy nie przenikają się wzajemnie słowa „ka, kou, urwa, awu” w słowie „krowa”? A portugalskie „vacas” równie dobrze może być zbudowane z członów „kau” oraz „āvu”, jakie odnajdujemy w tamilskiém, tak jak nasze „krowa”, tyle że połączone na opak.
Krowę łączy się z częścią żeńską rodzicielstwa oraz z opiekuńczością. Krowa jest karmicielką ludzkości. Rogi oznaczają sierp miesiąca, jenże jest związany z żeńskiém okresem rozrodczém. Krowa zdaje się być uosobieniem macierzyństwa jako jedném z najstarszéch odniesień „kulturowéch”. Odnajdujemy ją w Egipcie jako krowę niebieską, która jest przedstawieniem bogini Nut oraz jako zwierzę Izydy, bogini płodności, opiekunki rodzin. Jej głowę wieńczą rogi obejmujące słońce. Natomiast słońce jest znakiem męskości. Jest w tym głęboka prawda ponieważ, matki wiodły lud. Wskazywały również drogę mężom. Wodztwo mężów istnieje dopiero od sześciu tysięcy lat. Wodztwo matek istnieje od początku człowiecznicy czyli około trzy miliony lat.

Pragnę przypomnieć, iże podstawowém słowem polskiém jest „mać” od słowiańskiego „mati” i nie jest to wyłączność rosyjska. Zdrobnieniem od niego jest „matka” tak jak kreda/kredka. Zgrubieniem jest natomiast „matucha”.

Reklamy

7 komentarzy do “Czy „kurwa” to „krowa”? oraz o Wielgiej Matce i jej krowie.

    • Źródła są w przekazach. Niestety nie posiadam odnośników do rzetelnych źródeł w tej sprawie.
      T przechodzi w ć gdy zmiękcza je następujące i. Języki litewski, ukraiński, serbski itd zachowały starożytną końcówkę ti bo u nich nie rozpowszechniły się spółgłoski miękkie jak w polszczyźnie.

  1. (…)
    Źródła są w przekazach.
    (…)

    Czyli co gdzie? Słyszałem już o URVA MATI, wcześniej…
    Tu jest jakieś źródło:

    http://www.neon24.pl/comments/1326,aleksander,23
    (…)
    Kurwa – najpopularniejszy i ultrauniwersalny wyraz w języku polskim.

    Jest skrótem wyrażenia kurwa mać

    Współcześnie, termin kurwa mać wywodzi się powszechnie, lecz całkowicie błędnie, od łac. słowa curva (krzywa; prostytutka) i uznaje za wyrażenie wulgarne. Jednak najnowsze badania porównawcze wykazują, że pierwotne znaczenie tego wyrażenia to zniekształcone Urva-Mat’ (wym. /(kʰ)ʊrvʌ mʌʨ/) lub Khurva-Mati, imię pogańskiego bóstwa, a konkretnie jedno z imion Bogini-Matki powszechnie czczonej w okresie od neolitu do I w n.e. na terenach wschodniej Europy i w płd. Azji
    Słowo to przetrwało tysiące lat w języku mówionym pomimo całkowitego zapomnienia jego pierwotnego znaczenia w wyniku
    chrystianizacji naszej kultury. (Zob. Kult Bogini). Imię Matki-Urvy możemy znaleźć w niewielu dokumentach pisanych (kult bogini na terenach Europy Wschodniej był świadomie tępiony i usuwany ze świadomości społecznej) jednak ślady użycia tego imienia obecne są powszechnie w źródłach tak średniowiecznych jak i nowożytnych [potrzebne źródło].

    Na upowszechnianie się prawdziwego znaczenia i prawidłowej formy wyrażenia wskazywać może coraz częściej spotykana wymowa urwa’ lub (mniej poprawna) urwał (np. w formie znanego powiedzenia: ale urwał!)

    Złożenie Urva-Mat’ pochodzi niewątpliwie z języka praindoeuropejskiego, jednakże nie znamy ani jego oryginalnej wymowy ani jednoznacznego zapisu. Warianty obu członów pojawiają się jednak w wielu językach współczesnych i historycznych.

    Etymologia członu Urva nie jest do końca jasna. Prawdopodobnie nie jest to imię w sensie dosłownym, a raczej przydomek, tytuł; najprawdopodobniej pochodzi od praindoeropejskiego prefiksu ur- (prastary, wielki, doskonały; por. sanskr. uru (szeroki, wielki, doskonały), także niem. Ur– (pra-; starożytny, (praw)dawny, podstawowy)) oraz rdzenia vak(h) oznaczającego imię, słowo (por. vac (wym.: /wA(k)/) – sanskr. mowa, dźwięk, nazwa, imię; łac. voco, vocare – wołać, powoływać ). Tak więc imię to znaczyłoby w wolnym przekładzie „Prastara”.

    Człon Mat’ oznacza bez wątpienia matka (polskie: mać matka, ros. мать /mat’/; por.: sanskr. mAtR मां matka, także: Matka Ziemia, łac. mater matka).

    Tak więc Urva-Mat’ może oznaczać pramatka, matka wszystkiego[1].

    Niektórzy językoznawcy wywodzą to słowo od praindoeuropejskiego słowa urvara (= ziemia; żyzna gleba; por. sanskr. urvarA), lub od ghor’ (sanskr. ghora straszny, przerażający) + vama (sanskr. vAma piękna kobieta), a nawet od urva (sanskr. naczynie) + mati (sanskr. kult, modlitwa).

    Inne źródła [3]porównują imię Urva do imion bogiń w różnych kulturach wywodzących się ze wspólnego rdzenia praindoeropejskiego, jak np.: Ursa (łac. niedźwiedzica) – patrz: Kult Wielkiej Niedźwiedzicy., czy bogini Durga w hinduizmie (sanskr.: दुर्गा, Durgā, „niedostępna” lub „niezwyciężona”; beng.: দুর্গা, durga) lub Maa Durga (beng.: মা দুর্গা, „Matka Durga”), także Hera (gr. Ἥρα Hēra), żona Zeusa. Jest to odbiciem popularnej hipotezy, że wszystkie kulty bóstw żeńskich (bogiń) mają wspólne pochodzenie od pierwotnego kultu Matki-Ziemi (inaczej: Wielkiej Bogini)
    Edytuj sekcję Renesans kultuedytuj Renesans kultu

    Niektórzy autorzy uważają, że powszechne używanie wyrażeń kurwa i kurwa mać w języku potocznym świadczy o postępującym w Polsce odrodzeniu zapomnianego kultu bogini Matki-Urvy. Na poparcie tej tezy przytacza się codzienną obserwację reakcji Polaków na sytuacje, w których inne narodowości przywołują imiona swoich bóstw (strach, zachwyt, ból). Statystycznie, większość Polaków w takich chwilach nie używa teraz, dawniej powszechnych, wykrzykników typu O Boże, O Jezu, czy nawet O Matko Boska, lecz właśnie przywołuje imię Bogini. Miałoby to świadczyć o ukrytym kulcie Bogini wypierającym oficjalnie deklarowane wyznanie czy ateizm. To zjawisko, według autorów, wpisywałoby się w nurt New Age i renesans neopogaństwa w naszej kulturze. W rzeczywistości brak jednak wiarygodnych badań potwierdzających tę tezę. Nie potwierdzono też żadnych zbiorowych form kultu, bądź rozpowszechniania wiedzy o Bogini. Niemniej jednak powszechny zwyczaj językowy jest zastanawiającym faktem.
    (…)

    P.S.
    HRST(i)/HRSTKa – GARŚĆ/GARSTKA/trochę/troszkę
    Czy to wg Ciebie jest oznaką tego, że słowacka wersja jest pierwotniejsza? A co z „H” i „G-C-S-K”?

    Pzdrwm
    R.A.

    • Trzeba by napisać to twórcy tego źródła by je unowocześnił. Obecnie uważa się, że „kurwa” wywodzi się od słowa „kura” z końcówką „ba”, jaż wymienia się często na „wa”.
      Co do twojego ostatniego pytania to musisz je bardziej rozwinąć.

  2. (…)
    Inne źródła [3]porównują imię Urva do imion bogiń w różnych kulturach wywodzących się ze wspólnego rdzenia praindoeropejskiego, jak np.: Ursa (łac. niedźwiedzica) – patrz: Kult Wielkiej Niedźwiedzicy., czy bogini Durga w hinduizmie (sanskr.: दुर्गा, Durgā, „niedostępna” lub „niezwyciężona”; beng.: দুর্গা, durga) lub Maa Durga (beng.: মা দুর্গা, „Matka Durga”), także Hera (gr. Ἥρα Hēra), żona Zeusa. Jest to odbiciem popularnej hipotezy, że wszystkie kulty bóstw żeńskich (bogiń) mają wspólne pochodzenie od pierwotnego kultu Matki-Ziemi (inaczej: Wielkiej Bogini)
    (…)

    (h)ERA/(h)RA – zgodnie z zasadą tzw. „rough breathing” – (S)ERA/(S)Ra … SYRA MAT… Wilgotna Matka… a nie żadna tam GERA/HERA/GÓRA/HORA!!!

    Co o tym sądzisz?

    • Nic pewnego. Trzeba by to poprzeć większą ilością przykładów. Równie dobrze znaczenia „góra” i „syra” mogą przenikać się i dzisiaj nie dojdziemy pierwowzoru. Dlatego zajmuję się głównie „etymologią kreatywną”, jaż służy do rozwoju języka w jego duchu. Więcej z tego pożytku.

      • Ok. Zgodnie z tzw. „rough breathing” SRA/SERA podobnie jak SELIO a nie /(h)ELIOS było pierwsze… Do dziś nigdy nie myślałem o Herze, jak o Serze! hehehe…

        P.S.
        SERA/SYRA/SARA(h)… chyba znów przypadkiem pokazało się, kto od kogo zapożyczał…

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s